Damien

Mijn klinische beschrijving van Ecuador is niet compleet zonder wat aandacht te wijden aan de disfunctionele familie waar ik woon! Vandaag deel 1: kevin.

Ik ben zo dom geweest om vorige week Kevin te laten zien dat er ook spelletjes op mijn laptop staan. Wie is Kevin? Kevin is het ongelooflijk slecht opgevoede ADHD zoontje van Pedro.

Fig. 1 Kevin, sneller dan zijn eigen schaduw

Ok, hij was heel erg blij met het spelletje, dat zag ik ook wel. Maar wie had kunnen verwachten dat toen ik em dr weer af wou gooien hij een screaming fit zou beginnen die ongeveer een week zou duren? In dit geval schieten woorden echt te kort om zijn hysterische huil en schreeuwbuien te beschrijven, maar ik zal en poging wagen:

BENJIIII!!!!! POR FAVOR POR FAVOR!!! WHYYYY WHYYYY YOU CANT DO THIS TO ME, I HATE YOU! MAL MAL MAL, MAMA MAKE HIM STOP WHYYY ARE YOU DOING THIS TO ME???!!!!! WHEHEHEEHEEEEE WEHEEHHEHWEEHEHEHEEEEEEE WHEEEEE MY HOUSEEE!!! LET ME PLAY!! YOU ARE BAD BAD BAD! MAL!! WHEHEHHEHEEEE WHEEEEE PLEASEEE POR FAVOR! WHY ARE YOU DOING THIS????? I DON’T UNDERSTAND WHEHEHEHEHEEEEEE I JUST WANT THE LAPTOP WHHEEEHHEHEHHEEEE YOU CANT DO THIS TO MEEEEEEWHHEHEHWHEHHEHE etc.

Twaalf jaar oud. Dit ging –zonder te overdrijven– de hele dag door, tot ongeveer twee uur s’ochtends.

Fig. 2 Mijn god, wat een geile laptop!

Volgende dag, ik kom thuis van de universiteit. Het eerste wat ik zie als ik de deur open doe is Kevin : “benji you have to let me play, pleaaasseeee let me play on the laptop pleassseeee!!!! Noooo NOWWW!!! I WANT TO PLAY NOWWWW YOU DON’T HAVE TO EAT, I PLAY!!! POR FAVOR POR FAVOR, WHY ARE YOU SO??? WHEHEHEHEHHHEHHEHEHEE I WANT TO PLAYYY I HATE YOU WHEHEHEHEEEEEEEEEE YOU ARE LOSER LOSER LOSER!!” etc. etc. etc.

En sindsdien heeft hij (in no particual order): zich letterlijk aan mijn voeten geworpen en gesmeekt of hij mag spelen, mijn excuses aan hem geeist (en toen hij dat niet kreeg 2 uur geschreeuwd), meerdere keren mijn skype gesprekjes met Pauline gecrasht, met eten gegooid, tegen zijn ouders gezegd dat ik een leugenaar ben omdat ik eerder beloofd zou hebben dat hij zo veel mocht spelen als hij wou, het Nederlandse elftal (niet geheel ten onrechte) beschuldigd van incompetentie. En natuurlijk elke keer als hij me ziet begint hij gelijk te gillen dat hij aan de computer wil.

Twee weken lang ben ik op de didactische tour geweest (nee kevin, je mag alleen spelen als je het netjes vraagt etc.).

Complete mislukking

Measures had to be taken

Fig. 3 Measures

Een diepgaande analyse van de situatie leerde mij dat Kevin compleet verslaafd was aan Colin Mcrae Dirt, een race spel. Ik was serieus aan het overwegen om het gewoon weg te gooien, maar uiteindelijk heb ik een veel leukere oplossing gevonden:

Diep verborgen in het Advanced steering options staan een aantal obscure opties, waaronder iets genaamd steering linearity. Geen idee wat het betekend, maar nadat ik het veranderd had van .3 naar .7 zijn de auto's subtiel doch compleet onbestuurbaar geworden. Ik voorspel dat hij het nog twee dagen probeert voordat hij zn ouders weer gaat pesten.

Behalve proberen mijn eigen hoofd op een grote verkiezingsbanner te krijgen (met als text "we foreign students Vote for Pedro!") ben ik natuurlijk ook nog bezig met mijn onderzoek. En whooha, dat gaat er behoorlijk anders aan toe hier in Ecuador. Zowiezo gaat alles er anders aan toe. Zo begroeten hoogleraren en studenten elkaar alsof ze al jaren homeboys zijn en kun je op de campus voor een euro een liter versgeperste sinaasappelsap kopen! En iedereen jat je pen als je 3 seconden niet oplet, heel vervelend.

Anyway.
Onderzoek.

Het is behoorlijk moeilijk om hier harde data te krijgen. Als je dat al krijgt dan is het of verouderd (denk 1994, toen de stad ongeveer half zo groot was) of niet refereerbaar. Ik heb hier een prachtig rapport liggen over een fabriek waar een professor eerst een kwartier mee bezig is geweest om voorzichtig alle titels, namen en referenties naar de universiteit te verwijderen.

Vorige week had ik een rapport over een HUGE vervuiler in handen. Mocht ik er wel even in kijken om een beter begrip voor de situatie te krijgen maar het absoluut niet in mijn rapport gebruiken! Bah. Bij deze: Pepsi Cola inc. is zo ongelooflijk dom dat ze een retentietijd van 17 uur hanteren, waar 60-90 minuten gebruikelijk is. Met als gevolg dat het 'water' nog smeriger uit hun waterzuivering komt dat het er in ging.

Vandaag had ik echter een mooie breakthough. Ik had laatst met een professor gepraat en hij vond mijn onderzoek zo leuk dat hij voorstelde dat ik zijn klas les zou geven en dat ze dan als onderdeel van het vak proefpersonen voor mijn questionnaire moeten vinden.

Laat ik dat nog een keer zeggen want ik kan het zelf ook nog niet geloven: ik heb vanmiddag een college gegeven over mijn nietszeggende onderzoekje, en heb nu een een groep studenten die de komende twee maanden gaan proberen geschikte proefpersonen te vinden voor mijn onderzoek. Als ze er niet genoeg vinden krijgen ze een ONVOLDOENDE voor het vak!

Ik ben een lucky basterd. En jullie ook, want binnenkort ga ik jullie verblijden met een foto van mijn bitches

Een bijna nuttige dag!

Deze had ik vorige week al geschreven, maar was vergeten te posten :-/

Vandaag (de derde dag) de hele dag op het kantoor van Pedro gezeten terwijl hij zwaar gestressed zijn 5 (ik zie er elke dag meer) assistenten aan het uitfoeteren was. De rechter heeft zichzelf niet bevoegd verklaard om een oordeel te kunnen vellen en heeft de beslissing doorgespeeld aan de comissie die de rector-verkiezingen overziet. Jaja, aan precies die commissie die wij hadden aangeklaagd! Blijkbaar moeten er heel wat favors moeten worden ingeroepen om de situatie nog te redden.

Ergens tussen de chaos door stond daar opeens een Jorge (ze heten allemaal Jorge) waar ik mee moest gaan praten. Blijkt dat hij al 15 jaar betrokken is bij de pogingen om de Estero Salado schoon te krijgen. Hij heeft 20 minuten lang hydrostudios, het consultancy bedrijf waar de vorige Delftse student voor werkte, afgezeken waarna hij weer vertrok.

Hij had een paar interessante punten, hetgeen ietwat onfortuinlijk is omdat de mensen die daar werken dikke matties zijn met een van mn begeleiders. Ik ben benieuwd hoe ik dat uiteindelijk het best kan rapporteren!

Daarna heeft een andere professor me meegenomen om naar een vervuild industrie terein te gaan kijken. Mijn god dat was Smerig. Maar op een ietwat apperte manier wel interessant. Er is in ieder geval duidelijk genoeg werk voor me te doen hier.

Question: how many ecuadorians does it take to put up a banner?

Kort berichtje van het verkiezingsfront!

Elke kandidaat heeft zijn eigen team van studenten om bij de campagne te helpen, en ze zijn nu al een paar dagen bezig om de hele campus vol te hangen met posters en banners. Omdat het nog steeds vakantie is hier (het 2e semester begint hier volgende week) is er verder helemaal niemand, dus het enige teken van leven zijn de campagneteams die in groepjes van 10 rondlopen op zoek naar een plekje om nog een poster op te hangen. Vannochtend waren er zelfs een aantal studenten aan het flyeren voor het hoofdgebouw, terwijl er verder alleen maar schoonmakers en beveiligingsmedewerkers rondlopen! Ze waren zo zielig dat ik maar 2 flyers heb meegenomen.

De onderstaande foto heb ik afgelopen zondag genomen, toen een grote banner van iemand werd opgehangen. 15 mensen waren drie uur bezig met... cola drinken en kijken naar twee mensen die al het werk deden. Geweldig toch?

Fig. 1 Answer

En alsof dat nog niet grappig genoeg is: de verkiezing is 23 oktober. Het semester begint de 15e dus ze hebben maar een week om hun posters, banners en flyers te gelde te maken. Blijkt dat de eerste week van het semester er nauwelijks lessen zijn omdat het goed Ecuadoriaans gebruik is om aan het begin van het semester een academisch weekje te nemen!

Edit: suffe text vervangen met iets anders

Tijd om mijn tweede dag te beschrijven! Blijkbaar is het gewoonte hier om op zaterdagmiddag aan de vodkashots te gaan dus ik kan niet beloven dat ik helemaal samenhangend ben.

Ik dacht eerst dat er iets serieus mis met me was, aangezien ik jetlagged en al veel eerder wakker zou moeten zijn dan de rest van de familie, maar helaas; iedereen staat hier om 5 uur sochtends op, en ze komen ietwat bezorgd op mn deur kloppen als ik niet om 6 uur fris en fruitig aan de ontbijttafel zit. Heb ik weer. Vervolgens zijn we met zn alle naar ESPOL gegaan (de universidad polytechnica).

Eigenlijk ben ik de hele dag Pedro’s kantoor niet uitgekomen. Na een paar uur was ik wel helemaal op de hoogte van de verkiezingsperikelen. Blijkbaar is Pedro’s tegenstander de zittende vice-rector (voortaan el diablo) die in zijn termijn de universiteit helemaal naar de @#% heeft geholpen. Nu zijn ze met modder aan het gooien, en probeerd de vice-rector via allemaal niet helemaal goed gedifineerde regeltjes de boel te naaien. Zelfs de verkiezingen voor vice-rector van een universiteit zijn door en door corrupt. Blijkbaar heeft el diablo studiebeurzen beloofd aan studenten die de meeste stemmen voor hem inzamelen, oh zo onschuldige Pedro was zelf de hele dag schimmige deals aan het maken met professoren van de kiesraad.

Fig. 1 Pedro en de zittende vice-rector

En el diablo heeft een spion! Een echte! Een van de twee secretaresses van Pedro is een backstabbing mata hari (maar dan lelijk). Na kantooruren kopieerd ze alle nieuwe documenten van de dag, en stuurt ze op aan el diablo. Op kosten van Pedro. De manier waarop ze daar achter zijn gekomen is ook goud waard :D Misschien voor een volgende post. Ik ben al bezig met een counter-espionage actie, en heb een paar fake documenten gemaakt waarop Pedro’s ‘nieuwe’ argumentie voor het komende debat beschreven staan.

Fig. 2 secretaresse/spion

Uit verveling heb ik vervolgens mijn photoshop skills ingezet om Pedro’s voorhoofd minder glimmend te maken en heb ik de meest briljante verkiezingsposter ooit ontworpen.

Fig. 3 Propaganda

En het mooie is, niemand kent napoleon dynamite! Ze vinden het een prachtige foto, en een geweldig T-shirt! Met een beetje geluk krijg ik ze zo ver om "Vote for Pedro" t-shirts daadwerkelijk te gaan gebruiken voor de campagne. Het idee dat ik zometeen een foto heb met tientallen nietsvermoedende Ecuadorianen met een 'Vote for Pedro' T-shirt en bovenstaande foto als posters... priceless!

mn telefoon werkt niet!

Ik zal het eerlijk toegeven, ik was ongelooflijk zenuwachtig toen ik eindelijk afscheid had genomen van Pauline, Chris, Dani en de ouders. Daar stond ik dan, op het punt om meer dan 4 maanden naar de andere kant van de wereld te gaan! Blijkbaar was ik niet de enige, want ik kreeg een meewarige je-bent-13-in-een-dozijn,-veel-plezier-in-verwegistan blik van de duanebeambte.

Vlucht kl 753 was met afstand de meest relaxed niet-business class vlucht die ik me kan herinneren. Ik had mezelf ingechecked op de enige stoel in het vliegtuig met meer dan 2 meter beenruimte.

Fig. 1 Relaxed

Toen bleek ook nog eens dat de twee stoelen naast mij leeg waren. 1 slaappil later en en ik was op Bonaire. Wat een suf vliegveldje was dat. Vervolgens kwamen er een aantal mensen bij en heb ik 2 uur gepraat met de rector van een middelbare school op curacau. De jeugd van tegenwoordig! Schandalig !

Fig. 2 Heel relaxed

Ik logeer in Guayaquil bij Pedro, de directeur van het international student relations office, en blijkbaar ben ik op een opportuun moment zijn leven binnengewandeld want anderhalf uur na de landing bevond ik mezelf in de civiele rechtzaal waar Pedro zijn recht om zich als rector magnificus verkiesbaar te stellen verdedigde. Ik mocht zijn documenten vasthouden. Ik zou zweren dat ik er alleen neer ben gezet om de blanke boy toy internationale student te spelen. Al is het maar omdat Pedro al 3 (!) andere assistenten bij zich had.

Jammer dat ik niet mn camera had meegenomen, dus zal ik de prachtige bureaucratie maar beschrijven. Er was een gigantische zaal gevuld met secretaresses en stapels files, op zo een manier dat het me heel erg deed denken aan Brazil (nog niet gezien? Foei!) Alle computers waren uit het jaar 0, de secretaresses waren voluptueus met dikke lagen make-up en de advocaten zagen dr uit zoals je je alleen uit films kan voorstellen. Dikke snorren, maatpakken die net niet tijdloos waren en lang haar strak naar achter gewaxed. Na een kwartier chaos kwam de advocaat, en tevens de broer, van Pedro aan zweven (anders kan ik het niet noemen). Deze advocaat verdient een speciale benoeming. Ongelooflijk. Hij ziet er uit als een zuid amerikaanse versie van marlon brandon. Niets op af te dingen als ik cliche wou zijn zou ik er precies zo uitzien. Ik zou mijn rechter teennagel geven voor die foto in zijn kantoor van hem op een feestje tijdens de jaren zeventig. Precies dezelfde snor, bril en kapsel ... in een fel wit discopak! Een echte!

Anyway, de advocaat begon langzaam zijn handgetypte document aan de secretaresse te dicteren die het met 2 vingers overtypte. Daarna volgende een orgie van kopieen en stempels. Ik bespaar jullie verdere details, maar ik had het niet meer toen de assistent van de assistent van Pedro klaagde dat hij een stempel moest halen bij de secretarresse van de secretaresse van de secretaresse van de rechter om een stempel te kunnen krijgen van de secretaresse van de secretaresse van de rechter. We waren een goede 7 uur later klaar.

Ik ben ondertussen wel goed bevriend geworden met de 3 assistentes van Pedro, en mijn Spaans is ook aan het vooruitgaan. Ik ken nu onder andere 7 respectvolle spaanse varianten varianten op het woord ‘boezem’.

Tja... soggen op zn ecuadoriaans.