Attack of the amazing scorpion man ... !

Ik wou eigenlijk wat meer Galapagos foto's posten, maar vandaag is toch weer iets moois gebeurt!

We waren op de economie faculteit aan het chillen (ICHE), toen er opeens twee gasten kwamen die foldertjes aan het uitdelen waren waarin stond dat bij de verkiezingen gisteren (er zijn om de week verkiezingen voor iets, in dit geval ging het om het rectorschap van ICHE) fraude gepleegd zou zijn, en dat de studenten zich moesten verenigen voor een Revolutie!

...

Whoo ik wou wat grappig 's gaan schrijven over hoe er hier met vrijheid van meningsuiting wordt omgegaan, toen opeens 5 centimeter van mijn blote rechtervoet verscheen:

(bewegend) Fig. 1 Arg

Mayhem! 2 uur sochtends. Volgens mij hebben we iedereen wakkergeschreeuwd hier. En toen gingen we foto's maken. Wat een adrealine geeft een schorpioentje in huis! Geweldig. Bij de onderstaande foto probeerde richard een close up te maken toen de schorpioen oppeens aanviel. Good stuff. Spannender dan de japanse versie van the grudge.

Fig. 2 Lang leve de macro stand

Uiteindelijk hadden we besloten dat we toch echt moesten proberen hem/haar levend naar buiten te werken:

(bewegend) Fig. 3 GDI Commando Benjamin

Anyway, over een half uurtje komt de taxi, ik vlieg om 6 uur naar Bogota!




PS inderdaad, de timing is zo crap dat ik een nacht moet doorhalen voor een vlucht van 2 uur :s

Galapagos dus

Ik ben mijn blogje echt niet vergeten hoor! Maar eerst had zelf heel erg de behoefte om mn blog bij te houden, als een soort link met thuis. Hoe langer ik hier zit hoe minder behoefte ik daar aan heb. Nieuwe vrienden, nieuwe ervaringen en zelfs een nieuwe taal! Als ik mn blog teruglees is het verbazend hoe weinig daarvan overkomt.

Betekend natuurlijk allemaal niet dat ik jullie vergeten ben, alleen maar dat je me wat vaker moet buggen om mn blog bij te houden :)

Dus, galapagos. Ongeveer anderhalf uur vliegen vanaf Guayaquil, en dan land je op een heel erg klein eiland (Baltra) dat eigenlijk niet veel meer is dan een vliegveld. Voor eilanden die bekend staan om hun prachtige dieren valt op het eerste gezicht vooral op hoe dood de eilanden zijn.

Fig. 1 overal beestjes!

Maar gelukkig zijn er rond het vliegveld wel genoeg exotische diersoorten te vinden!

Fig. 2 kleine vogeltjes

Fig. 3 dure vogel

Fig. 4 Vreemde vogel

Dus het eerste wat er gebeurt als je aankomt is dat blijkt dat je bagage nog in Guayaquil is. Geen probleem, gelukkig hadden we de apparatuur die nodig was voor het werk al van tevoren gestuurd. Dus stappen in een taxi, rijden naar de-grote-stad-wiens-naam-ik-vergeten-ben op Santa Cruz (een ander eiland). Duurt ongeveer een uur. Blijkt dat onze apperatuur ook niet is aangekomen. Dus weer terug naar het vliegveld... heel wat gezeik later hebben we de belofte dat alles er de volgende ochtend zal zijn.

Dus wij de volgende ochtend 6 uur opstaan om voordat we gaan werken naar het vliegveld te gaan. Alles achterin een taxi geladen, toen bleek dat er niet genoeg ruimte meer voor ons was. Een uur achterin een pickup zitten bij 80 km/u is best tof!

Fig. 5 Ecuadorian style

Volgende keer wat meer foto's van beestjes etc. die er bij nader inzien wel degelijk zijn. En zeeleeuwen. Ze zijn echt overal, en ze stinken!

Fig. 6 hey, daar zat ik!

Hoi Hoi Hoi

Volgens mij was ik het vergeten te melden... maar zondag ben ik op het vliegtuig gestapt! Jawel. Die watermetingen-die-toch-geen-watermetingen-bleken-te-zijn doen we op meerdere plekken, en een daar van is ver weg genoeg om te vliegen. Dus twee uur later land ik op... Baltra! Supertof. Beetje warm, maar vlak voor de landing vlogen we over een oude vliegbasis van de amerikanen uit WW2. Alleen een nerd als ik kan dat natuurlijk toffer vinden dan al die beestjes die ik zou gaan zien.

Baltra. Waar lag dat ook al weer? Ohja, dat is een van de Galapagos eilanden.

Hehe. Ik hoor dat het weer lekker weer is in NL. Geniet er van :p

edit: Baltra, niet Balsa...

k*tdag

Na een maand begon ik te wennen aan de manier waarop mensen hier werken, maar gisteren had ik echt weer zo een situatie waardoor je je realiseert waarom Ecuador ook al weer een derde-wereld land is.

Twee weken geleden heb ik een professor zo ver gekregen dat hij me mee zou laten doen met waterkwaliteitsmetingen in een fabriek in Guayaquil. Geweldig! Precies wat ik hier wil doen! Dus ik mezelf helemaal inlezen in hoe je dat soort metingen uitvoert etc. etc. etc. Hij heeft me nog wat rapporten gegeven die ik door kon kijken. Heel leuk allemaal. Twee weken geleden was dit dus.

Afgelopen zondag bel ik de professor nog op om te vragen hoe laat ik op CEMA moet zijn. 7.30. Arg, niet precies wat ik wou horen, maargoed. Dus ik sta maandagochtend braaf om 7.29 bij CEMA te wachten, krijg ik een ietwat verbaasde blik van de secretaresse. Wist ik niet dat het verzet was naar dinsdag? Niet dus... maargoed, een dagje e-mailen kan ook geen kwaad.

Dinsdag ochtend 7.30. Ik sta ietwat verwachtingsvol te wachten. De rest van het team is er ook dus nu staat niets me in de weg om geschiedenis te schrijven! (voor... eerste Nederlander die waterkwaliteitsmetingen doet in een of andere obscure ecuadoriaanse fabriek).

Komt de professor aanlopen. Om me geluk te wensen of iets dergelijks. Hij kijkt me ietwat bedenkelijk aan en zegt: no, no you can't go like that! Blijkt dat ik schoenen met stalen neuzen nodig heb. En een jeans shirt met lange mouwen. ARG! 2 weken geleden heeft hij me uitgenodigd om mee te gaan, en dan krijg ik op de ochtend dat ik vertrek te horen dat ik schoenen met stalen neuzen moet hebben! Alsof ze dat niet eerder wisten! Maargoed, omdat ik zo overduidelijk het niet eens was met de situatie bood hij aan om zijn secretaresse met me mee te sturen om schoenen te vinden, die hij zou betalen.

Nou, ok dan.

Dus zijn secretaresse en ik zijn van 9 uur sochtends tot 1900 bezig geweest om die schoenen te vinden. Tientallen winkelcentrums afgestruind, maar nergens hadden ze schoenen met stalen neuzen. Uitendelijk zijn we in een of ander krot terecht gekomen helemaal aan de andere kant van de stad (wat echt heel ver weg is). Not exactly my idea of fun, maargoed, ik heb mijn schoenen. En mijn jeans shirt met lange mouwen. En morgen eindelijk wat echt vintage ranzig afval water!

Woensdag ochtend 8.30, met oversized werkschoenen en een jeans hemd met lange mouwen. En ja hoor, ik kan niet mee. Waarom niet? Omdat er geen plek is in de auto! WTF? Alsof ze niet al 5 jaar weten hoeveel mensen er in hun auto passen. Dus ik word pissig, en na een half uur onverstaanbaar brabbelen besluiten ze dat ik in plaats van een van hun mocht meegaan. Ok, dus in plaats van dat ze de chauffeur achterlaten en zelf rijden... Ondertussen ben ik te geirriteerd over zoveel stommiteit om me schuldig te voelen dat er iemand voor mij achterblijft, dus ik zit in de auto en we gaan rijden. En rijden. En rijden. En rijden.

Blijkt dat we niet naar een fabriek gaan in Guayaquil, maar in Libertad, een stad ongeveer 3 uur verderop. Ok, misschien niet helemaal meer relevant voor mijn onderzoek maar kan nog steeds interessant zijn... Bovendien gaan we naar een gigantische raffinaderij, dus daar moet meer dan genoeg smerige shit zijn om me mee te vermaken.

Sta ik daar s'middags op het dak van een of ander gebouwtje op een industrieterrein. Ik hou wel van industrieterreinen dus ik vind het uitzicht best leuk, maar waar is dat afvalwater nou? Opeens krijg ik oordoppen in mijn handen geduwd, begint het dak te trillen en whaam, gigantische zwarte rookwolk uit een schoorsteentje naast mij. *kuch* *kuch*. Wat is hier ingodsnaam aan de hand? *kuch* Wijst de dude naast me naar de schoorsteen en roept "WE MEASURE!!".

Blijkt dat we helemaal naar Libertad zijn gereden om de uitlaatgassen van een diesel generatortje te meten. Een noodgenerator. Die in de laatste 7 jaar nog nooit gebruikt is.

Kutdag!

Righto

Ik ben hier nu al meer dan een maand, en jullie hebben nog geen idee wat ik nou eigenlijk doe gedurende de dag! My bad, ik zal proberen meer te posten :)

Ik ben eindelijk uit Pedro's huis ontsnapt! Jawel, ik heb mijn eigen casa op de campus. Heerlijk. Elke dag braaf om 11 uur opstaan en tot 3 uur sochtends rondhangen met de andere buitenlandse studenten. Ik kon me er echter niet toe brengen om aan te kondigen dat ik definitief weg ben daar, dus er liggen nog een paar sokken bij Pedro, en ze verwachten nog half dat ik elke avond thuis kom. En elke avond stuur ik een smsje dat ik echt heel vroeg moet opstaan en liever bij Doris op de campus blijf slapen.

'Ik heb de verkiezingen verloren. Drat.'

Ik weet het, julie denken nu allemaal 'wat een sissybitch is benji toch'.

ja.., maar ik heb het echt al meerdere keren ter sprake gebracht! Hij reageert altijd door te zeggen dat dat echt niet kan, dat er absoluut geen ruimte meer is op de campus (inderdaad, de laatste vrije kamer is ingenomen door... mij!) en dan komt hij met allemaal kleine dingetjes die me er van moeten weerhouden om weg te gaan. Zo krijg ik tegenwoordig gratis eten bij het restaurant voor de professoren, mag ik alfredo op elk random moment van de dag bellen om me ergens heen te rijden en heb ik een HUGE kantoor gekregen wat hij nog 'over' had. Op zichzelf een interessant inzicht in hoe Pedro denkt met mensen om te moeten gaan.

Wat kan ik jullie verder nog vertellen zonder deze post al te lang te maken... Man oh man wat is er veel vage shit gebeurt afgelopen maand. Stuk voor stuk een entertaining post waard, maar ik ben te lui om alles op te schrijven. For now; een beschrijving van de locals waar ik zowel mee omga als een foto van heb.

Joaquin, werkt op het kantoor van Pedro, en heeft me heel erg op weg geholpen hier. Echt heel aardig, maar zijn ouders zijn Jehova's getuigen, hetgeen zich soms uit in ietwat raar gedrag.

"Ik haat homo's. Ik wil ze niet vermoorden ofzo, ik haat ze gewoon"

Vervolgens Doris, een oostenrijks meisje dat tegelijkertijd met mij aankwam. Een beetje vreemd maar wel... aardig!

'Ik was in Ecuador en heb zes maanden World of Warcraft gespeeld!'

En chubbie die er naast zit is ook een Oostenrijker, woont in het huis naast ons.

Nee.

Dan is er natuurlijk nog mijn illustere huisgenoot Richard. Erg leuk om mee samen te wonen, maar zelfs naar mijn standaard behoorlijk onvoorzichting. Wel een mooi verhaal hoe hij vorige week in Peru compleet dronken en stoned een riksha taxi 'leende' voor een ritje, vervolgens door de voorruit vloog omdat hij tegen een vrachtwagen aanknalde, maar wel nog genoeg bij geest was om de politie voor 150$ er van te overtuigen dat hij in feite niet dronken en stoned maar wel met een rijbewijs in zijn bloedeigen riksja door die vervelende vrachtwagen geschept werd.

"Malariapillen? Gele koorts vaccinatie?? Nergens voor nodig"

En dan hier een foto van Fred. Echt een hele toffe gast die ook nog eens goed kan gitaarspelen en zingen.

"Ik ben zo aardig dat Benji geen semi sarcastisch onderschrift kan verzinnen. Jeeh."

En dan nog een foto van een vriend van een vriend die ik alleen post omdat hij pas na drie pogingen zichzelf gangster genoeg vond dat ik de foto mocht bewaren. Soms rijdt hij ons rond in zijn gigantische bus. Nog nooit zo veel bijna doods ervaringen achter elkaar gehad.

Bestuurd zijn 20 jaar oude busje alsof het een Ferrari is.

Dus. Volgende keer foto's van de campus en mijn huisje!