dus

Ik heb de afgelopen twee weken met de ouders door Ecuador gereisd, van Quito naar Cuenca en weer terug. Echt ongelooflijk mooi allemaal. Beetje jammer dat ik daar pas achterkom na twee maanden alleen in de omgeving van Guayaquil te hebben rondgehuppelt. Gelukkig heb ik nog een maand om dat goed te maken :)

Hoewel de omgeving uitermate fotogeniek is heb vrij weinig te laten zien. Ik heb al mn foto's standaard 1 stop onderbelicht. Als je ze dan in photoshop met auto-level bewerkt zien ze  er heel erg veel mooier uit dan bij normale belichting. Probleem is natuurlijk dat ik hier geen photoshop heb. Ohwell.. Ik heb er twee gevonden die er op het eerste gezicht niet helemaal mislukt uitzien. In de jungle en in de bergen:

Relaxed!

Stinkt!

All in a days work

Tot nu toe heb ik nog niet echt iets geschreven over de niet-sog-gerelateerde dingen die ik hier aan het doen ben, dus bij deze! Edit:(voor de ouders: sog=studie ontwijkend gedrag)

Bedrijf X is een bedrijf dat tonijn verwerkt tot tonijn-houdende producten (blikjes etc.). Een werkelijk gigantisch bedrijf, met meer dan 800,000 L zwaar vervuild afvalwater per dag. Ik heb via via toegang gekregen tot de fabriek, heb bekeken hoe hun waterzuiveringssysteem in elkaar zit en probeer nu het management zo gek te krijgen om te doen wat ik wil.

Dus. Ze hebben ook een gigantisch waterzuiveringsssysteem, maar eindigen met een hele zooi vervuild water. Wat is er precies mis gegaan? In wat zich heeft ontwikkeld tot een pareltje van een case study: alles wat er mis kan gaan, and then some!

Snel een mini-cursus waterzuivering: Het gaat in dit geval om water met een heel erg hoog gehalte organische vervuiling (bloed, visafval, etc.). Dat moet er natuurlijk uit voordat het water in de rivier wordt gedumt, anders gaat het water ongelooflijk stinken, groeien er schadelijke bacterien etc.

De hoeveelheid organische vervuiling wordt uitgedrukt in Chemical Oxigen Demand (COD), hetgeen zoveel wil zeggen als de hoeveelheid zuurstof die een liter water gebruikt voordat al het biologische materiaal (koolstof) is omgezet in koolstofdioxide. De wettelijke limiet is in Nederland iets van 100 mg/L. Ecuador doet het met de iets relaxtere limiet van 250 mg/L. Het afvalwater van het bedrijf bevat gemiddeld 12,000 mg/L.

Normaal haal je in zo een geval eerst alle suspended solids uit het water met behulp van de combinatie aluminium sulfaat en een polymeer. Dat zijn alle vaste deeltjes die in het water zweven. Daarmee krijg je de COD naar ongeveer 5,000 mg/L. Vervolgens voeg je waterstofperoxide toe met een katalysator (gewoon heel fijngemalen ijzerpoeder) om tot ongeveer 1,500 mg/L te komen. Dat water is dan geschikt voor aearobe behandeling. Dat houd in dat je bacterien toevoegd en lucht door het water bubbelt. De bacterien nemen zuurstof op, en eten het organische materiaal op. Vervolgens vang je de bacterien weg en blijft er water over met een COD van 50-250 mg/L.

In theorie dus.

Maar hoe gaat het er bij bedrijf X aan toe? Het hele systeem bestaat uit 6 stappen. De eerste stap is een piepkleine tank wat bedoeld is als een vet-verwijder systeem. Mooi principe, maar in praktijk wordt er geen vet verwijderd omdat de flowsnelheid veel te groot is (heel veel afvalwater en een heel klein tankje).

Stap 1

Vervolgens gaat het geheel naar een grotere tank waar bacterien worden toegevoegd. Geen voorbehandeling of iets dergelijks, gewoon hardcore beginnen aan de aerobische stap. Niet helemaal, want ze vergeten dat er ook nog lucht moet worden toegevoegd. Normaal hebben bacterien een uur of 8 nodig om hun weg door het afvalwater heen te eten. Hier hebben ze twee uur. Niet helemaal optimaal, maargoed. Nog 4 stappen te gaan.

Stap 2

De derde stap is weer een grote tank waar een mannetje elk uur een emmer waterstofperoxide en aluminium sulfaat in gooit.

Jawel, in dezelfde tank.

Ik weet niet precies welke chemische reacties er allemaal optreden, maar het kan nooit het beoogde effect hebben. Al is het maar omdat het spul niet gemengd wordt maar gewoon als een chemische wolk met de flow meegaat. En alsof dat niet erg genoeg is, ze vergeten de katalysator te gebruiken waardoor het waterstofperoxide helemaal niet verbruikt wordt.

Dit gaat naar een 4e tank, waar het polymeer en meer waterstofperoxide wordt toegevoegd. Maar dit keer zonder aluminum sulfaat, dus het polymeer doet ook vrij weinig. In stap 5 wordt vervolgens lucht door het afvalwater geleid. Niet dat dit enig nut heeft, want de bacterien zijn na de double whammy van waterstofperoxide en aluminium sulfaat al lang dood.

Stap 4

Dus na 5 stappen hebben ze hun ranzige afvalwater veranderd in zwaar toxisch afvalwater. Maar er is altijd nog stap 6! Gelukkig weten ze daar alles in een klap goed te maken. *phew*

Stap 6

Oh, nee toch niet. In stap 6 wordt het *gezuiverde* afvalwater zonder pardon in een slootje gedumpt. Het slootje gaat naar een kanaaltje wat op zijn beurt in de rivier eindigd. Maar niet voordat het eerst door een sloppenwijk met 200,000 mensen gaat, die dit water gebruiken om te wassen en koken.

Ik probeer het management er nu dus van te overtuigen om in ieder geval het ijzerpoeder met de waterstofperoxide te gebruiken, en de volgorde van de rest wat aan te passen. Niet perfect, maar in ieder geval gaat de COD met driekwart omlaag en drinken de mensen geen chemicalien meer.

Na een maand praten, lobbyen en uitleggen zijn we zo ver dat ze van plan zijn hun shit te veranderen. Nu heb ik nog een maand om er voor te zorgen dat ze het daadwerkelijk doen!

Privacy please!

Iedereen heeft het altijd over hoe warm en open mensen in Zuid-Amerika zijn. Zeker vergeleken met Nederland is iedereen hier inderdaad veel opener en warmer. Heel fijn natuurlijk, maar het heeft ook zo zijn keerzijde.

Mensen verwachten dat jij net zo open en warm bent.

Blijkt dat mijn Nederlandse cultuur toch wat dieper zit dan ik had gedacht (of gehoopt). Ik kan me er zo aan irriteren als mensen onuitgenodigd langskomen! Ze nemen de spreuk 'mi casa es su casa' wel heel letterlijk. Zo is er een meisje die zich verveelt thuis. Dus wat doet ze? Ze hangt bij ons thuis rond. Tot 22.00. Elke dag. Al twee maanden lang. En ze is niet de enige.

Zo ging vanochtend ging weer de deurbel. Dus ik dacht dat het een van de Oostenrijkers was. Stond daar oppeens Andrea, een meisje wat ik ooit en keer op een feestje gesproken had. Volgens mij is ze een klasgenootje van Richard, dus ze zal wel voor hem zijn langsgekomen. Richard was er echter niet. Dus gaat ze weg? Nee, ze blijft net zo lang voor de deur staan tot ik haar maar naar binnen uitnodig. En blijft vervolgens de hele friggin middag hangen!

De Oostenrijkers wonen hier al wat langer, en hebben geexperimenteerd met verschillende methoden om iemand het huis uit te krijgen. Direct zijn help in ieder geval niet, dan denken ze dat je een grapje maakt. Je kunt ook geen afspraak faken, want meestal gaan ze dan naar het huis van de buren, om een uur later te komen kijken of je er nog bent. De meest effectieve manier is om te zeggen dat je echt heel hard voor een tentamen moet gaan leren, of dat je wil gaan slapen.

Fig. 1 F*cking irritant

Bij Andrea ging ik voor de 'ARG, ik moet huiswerk maken!!' tactiek. Achteraf gezien niet geheel overtuigend aangezien het zaterdag is, maargoed. Na twee lange saaie uren weet ik haar eindelijk er van te overtuigen dat ik echt de hele dag nodig ga hebben voor die ene opdracht. En wat gebeurt er op het moment dat ze de deur uitloopt? Richard komt thuis! noooooooooooooooo! Moest ik drie uur lang doen alsof ik daadwerkelijk huiswerk aan het doen was terwijl ze met Richard aan het rondhangen was.

Meestal vind ik het geweldig als er iemand spontaan langskomt, en ik hoop dat ik iedereen in Nederland zo ver krijg om een beetje meer Latin spirit te krijgen, maar demasiado is demasiado! Wat een zelfconfrontatie, in Nederland irriteerde ik me juist altijd aan de hele niet-spontaan langskomen cultuur.

Ohwell... weer wat geleerd.

(jongens komen trouwens veel minder onuitgenodigd langs, maar als ze er eenmaal zijn krijg je ze ook niet meer weg).

Colombia

Ik was vergeten dat Bogota op 2700m ligt. Dus ik de eerste dag in een t-shirt en teenslippers rondlopen... weer een keelontsteking. Colombia is niet het meest boeiende land om met 39c koorts in bed te liggen. Gelukkig kan je hier USA style aan de pillen gaan. Ik slik er nu ongeveer 16 per dag. Excellent!

De eerste dag heb ik een rondleiding gekregen in een kleine chocolade fabriek, en vrijdag heb ik op Alinova S.A. rondgelopen. Een bedrijf dat zich helemaal toelegt op het maken van gummi-beertjes. Erg leuk om te zien hoe dat gebeurt, maar dan blijkt dat ze een probleem met hun afvalwater hebben (denk een COD van 15.000 waar 100 mg/l de wettelijke norm is). Jeeh!

Dus eerst heb ik naar hun bestaande systeem gekeken. Ze hebben een Fat Oil and Grease-trap (FOG) maar die werkte voor geen meter omdat de het ontwerp compleet verkeerd was, en ze vervolgens ook nooit de moeite namen om het verzamelde FOG op te ruimen. Dus toen heb ik snel een nieuw ontwerp voor ze getekend (klinkt boeiender dan het is). In principe zou daarmee hun COD met 2/3 naar beneden kunnen gaan. Vervolgens heb ik gekeken naar waar hun afvalwater precies vandaan komt. Bijna al het afvalwater komt vrij als ze de machines schoonmaken. In dit geval doen ze dat door al het suiker-stroop achtige spul van de machines met water weg te spoelen. Geen wonder dat ze een hoog COD hebben! Dus ik heb ze er op gewezen dat het heel makkelijk is om bijvoorbeeld eerst zo veel mogelijk suiker van de machines af te schrapen en appart weg te gooien (of zelfs te recyclen). Als ze dat gedisciplineerd doen is hun hele afvalprobleem weg! (denk ik).

Daarna waren ze blij genoeg om me een systeem te laten bekijken dat een ander bedrijf had voorgesteld om hun afvalwater te behandelen. Buiten het feit dat ze zoiets helemaal niet nodig zouden hebben als het andere bedrijf competent genoeg was geweest om op te merken dat hun FOG systeem niet goed werkt zitten er ook links en rechts ontwerpfouten in het systeem zelf. Dus nu hebben ze het bedrijf uitgenodigd om dinsdagochtend een presentatie te komen geven, waar ik bij ben om ze compleet de grond in te boren. In het Spaans.

Ik heb er sin an :)