Regenseizoen

Kerst in Quito was leuk. Ik heb mijn ouders ontmoet, kerst gevierd met een familie daar. Daarna naar Banos en Cuenca gegaan (zie eerdere post) en weer terug naar Quito, waar ik nieuwjaar gevierd heb met Fernande en haar familie. Allemaal geniale tradities hebben ze hier! Eerst heb ik een pop gemaakt (de ano viejo) die al het slechte in het voorgaande jaar representeerd. Daarna hebben we ons verkleed en hebben we buiten op straat voor geld gebedeld. Traditie blijkbaar. Eerst was het ietwat ongemakkelijk, maar al gauw kreeg ik de smaak te pakken en na twee uur hadden we 25$ bij elkaar gebedeld. Niet slecht als je bedenkt dat de halve stad op straat was met hetzelfde doel!

Bedelaars

Daarna hebben we heerlijk gegeten en heb ik allemaal andere nieuwjaars tradities uitgeprobeerd. Een dollar in mijn linkerschoen voor geluk met geld, een papieren hartje in mijn rechterschoen voor geluk in de liefde. 12 kaarsen aangestoken. 12 druiven gegeten. Met een koffer door de buurt gelopen. En uiteindelijk mijn ano viejo in de fik gestoken!

Burn chucky, burn

Volgende middag teruggevlogen naar Guayaquil. Ontzettend cool uitzicht heb je dan, overal bergjes en soms steekt dr een gigantische vulkaan door de wolken.

Terug in Guayaquil ben ik er achter gekomen dat het regenseizoen oppeens is begonnen. En hoe! Elke dag regent het wel een paar uur. En hard ook. En de insecten...

We hebben het hele huis hermetisch afgesloten, maar alsnog weten ze op de een of andere manier binnen te komen. Godzijdank niet zo veel muggen maar des te meer kevers. Hele rare beesten. Ze vliegen rond totdat ze iets raken (mij bijvoorbeeld) en dan vallen ze op de grond en blijven daar liggen. Soms vliegen ze na een paar uur weer een rondje, maar meestal bewegen ze gewoon niet meer. Dagenlang. En ze stinken. En om het af te maken: ze eten kleren. Jawel, dr zitten nu gaten in alle gordijnen, mn handdoek, een paar t-shirts en tot overmaat van ramp, in mijn klamboe!

Basterds

Echt ontzettend irritant. Heel de vloer ligt vol met platgetrapte keverlijkjes, die gelijk worden aangevallen door hele legers van hele kleine miertjes. De eerste paar dagen heb ik me er nog tegen verzet (ja mam, schoongemaakt), maar er is echt geen beginnen aan. Vrijdag ben ik weg, dus boeiend!

Verder heb ik jullie nog niet verteld over de uberschattige doberman-puppies die hier sinds een maand of twee rondlopen. Hun moeder (de waakhond van de huisjes hier) had ze verstoten dus iedereen kreeg er een om voor te zorgen. De eerste weken kon de onze nog helemaal niets, behalve een beetje geluid maken en melk drinken (en mij onderpissen natuurlijk) maar nu rent hij al hyperactief buiten rond. Echt ongelooflijk hoe snel ze groot worden, anderhalf maand geleden paste hij nog in mn hand!

Adorable!

En richard is sinds eergisteren terug uit Brazilie. Een stuk minder saai dan hier alleen wonen (zelfs met puppy). TYPISCH ging er natuurlijk iets compleet verkeerd bij zn terugreis. Hij ging via Peru, maar het vliegtuig kwam aan nadat de duane gesloten was dus lukte het hem niet om een toegangsstempel stempel in zn pasport te krijgen. Geen probleem dacht Richard, totdat hij Peru weer uit moest. Maar zonder toegangsstempel kreeg hij ook geen uitgangsstempel (maar mocht 50$ later wel het land verlaten). En zonder uitgangstempel van Peru kreeg hij ook geen toegansstempel tot Ecuador. Toen issie via de jungle Ecuador ingesneakt... Jorg Heider zou trots op hem zijn.

Illegaal!

Verder hou ik me voornamelijk bezig met het schrijven van mn scriptie. De huidige versie is zo inchorent dat ik het misschien maar moet presenteren als een creatieve mix van psychologie, milieuwetenschappen en dada. (Mocht je betwijfelen of dat me lukt, vraag Hans maar naar een bepaalde brug van chris en mij :D)