All in a days work

Tot nu toe heb ik nog niet echt iets geschreven over de niet-sog-gerelateerde dingen die ik hier aan het doen ben, dus bij deze! Edit:(voor de ouders: sog=studie ontwijkend gedrag)

Bedrijf X is een bedrijf dat tonijn verwerkt tot tonijn-houdende producten (blikjes etc.). Een werkelijk gigantisch bedrijf, met meer dan 800,000 L zwaar vervuild afvalwater per dag. Ik heb via via toegang gekregen tot de fabriek, heb bekeken hoe hun waterzuiveringssysteem in elkaar zit en probeer nu het management zo gek te krijgen om te doen wat ik wil.

Dus. Ze hebben ook een gigantisch waterzuiveringsssysteem, maar eindigen met een hele zooi vervuild water. Wat is er precies mis gegaan? In wat zich heeft ontwikkeld tot een pareltje van een case study: alles wat er mis kan gaan, and then some!

Snel een mini-cursus waterzuivering: Het gaat in dit geval om water met een heel erg hoog gehalte organische vervuiling (bloed, visafval, etc.). Dat moet er natuurlijk uit voordat het water in de rivier wordt gedumt, anders gaat het water ongelooflijk stinken, groeien er schadelijke bacterien etc.

De hoeveelheid organische vervuiling wordt uitgedrukt in Chemical Oxigen Demand (COD), hetgeen zoveel wil zeggen als de hoeveelheid zuurstof die een liter water gebruikt voordat al het biologische materiaal (koolstof) is omgezet in koolstofdioxide. De wettelijke limiet is in Nederland iets van 100 mg/L. Ecuador doet het met de iets relaxtere limiet van 250 mg/L. Het afvalwater van het bedrijf bevat gemiddeld 12,000 mg/L.

Normaal haal je in zo een geval eerst alle suspended solids uit het water met behulp van de combinatie aluminium sulfaat en een polymeer. Dat zijn alle vaste deeltjes die in het water zweven. Daarmee krijg je de COD naar ongeveer 5,000 mg/L. Vervolgens voeg je waterstofperoxide toe met een katalysator (gewoon heel fijngemalen ijzerpoeder) om tot ongeveer 1,500 mg/L te komen. Dat water is dan geschikt voor aearobe behandeling. Dat houd in dat je bacterien toevoegd en lucht door het water bubbelt. De bacterien nemen zuurstof op, en eten het organische materiaal op. Vervolgens vang je de bacterien weg en blijft er water over met een COD van 50-250 mg/L.

In theorie dus.

Maar hoe gaat het er bij bedrijf X aan toe? Het hele systeem bestaat uit 6 stappen. De eerste stap is een piepkleine tank wat bedoeld is als een vet-verwijder systeem. Mooi principe, maar in praktijk wordt er geen vet verwijderd omdat de flowsnelheid veel te groot is (heel veel afvalwater en een heel klein tankje).

Stap 1

Vervolgens gaat het geheel naar een grotere tank waar bacterien worden toegevoegd. Geen voorbehandeling of iets dergelijks, gewoon hardcore beginnen aan de aerobische stap. Niet helemaal, want ze vergeten dat er ook nog lucht moet worden toegevoegd. Normaal hebben bacterien een uur of 8 nodig om hun weg door het afvalwater heen te eten. Hier hebben ze twee uur. Niet helemaal optimaal, maargoed. Nog 4 stappen te gaan.

Stap 2

De derde stap is weer een grote tank waar een mannetje elk uur een emmer waterstofperoxide en aluminium sulfaat in gooit.

Jawel, in dezelfde tank.

Ik weet niet precies welke chemische reacties er allemaal optreden, maar het kan nooit het beoogde effect hebben. Al is het maar omdat het spul niet gemengd wordt maar gewoon als een chemische wolk met de flow meegaat. En alsof dat niet erg genoeg is, ze vergeten de katalysator te gebruiken waardoor het waterstofperoxide helemaal niet verbruikt wordt.

Dit gaat naar een 4e tank, waar het polymeer en meer waterstofperoxide wordt toegevoegd. Maar dit keer zonder aluminum sulfaat, dus het polymeer doet ook vrij weinig. In stap 5 wordt vervolgens lucht door het afvalwater geleid. Niet dat dit enig nut heeft, want de bacterien zijn na de double whammy van waterstofperoxide en aluminium sulfaat al lang dood.

Stap 4

Dus na 5 stappen hebben ze hun ranzige afvalwater veranderd in zwaar toxisch afvalwater. Maar er is altijd nog stap 6! Gelukkig weten ze daar alles in een klap goed te maken. *phew*

Stap 6

Oh, nee toch niet. In stap 6 wordt het *gezuiverde* afvalwater zonder pardon in een slootje gedumpt. Het slootje gaat naar een kanaaltje wat op zijn beurt in de rivier eindigd. Maar niet voordat het eerst door een sloppenwijk met 200,000 mensen gaat, die dit water gebruiken om te wassen en koken.

Ik probeer het management er nu dus van te overtuigen om in ieder geval het ijzerpoeder met de waterstofperoxide te gebruiken, en de volgorde van de rest wat aan te passen. Niet perfect, maar in ieder geval gaat de COD met driekwart omlaag en drinken de mensen geen chemicalien meer.

Na een maand praten, lobbyen en uitleggen zijn we zo ver dat ze van plan zijn hun shit te veranderen. Nu heb ik nog een maand om er voor te zorgen dat ze het daadwerkelijk doen!